ای ساقی لشگرم عباس آب آورم

ای ساقی لشگرم، عباسِ آب‌آورم
تنهایی‌ام را ببین، پاشو بریم تا حرم

از داغِ تو بی‌قرارم، شبیه ابر بهارم
یاری نمانده کنارم، میرِ سپاهم ابالفضل

برخیز و از جا دلاور، تا خیمه آبی بیاور
بی‌تو شوم بی‌برادر، پشت‌و‌پناهم ابالفضل

ای شیرِ امّ‌البنین، تنهایی‌ام را ببین
سروِ رشیدم چرا افتاده‌ای بر زمین

تویی همه حاصلِ من، داغت شده قاتل من
آتش گرفته دل من، از خنده‌ی دشمنانت

چه آمده بر سر تو، شکسته فرق سر تو
وای از دل خواهرِ تو، از ناله‌ی کودکانم

ای روح در پیکرم، امیدِ اهل حرم
ترسم بمیرد أخا، از تشنگی اصغرم