ای در بیابان گشته مهمان

ای در بیابان گشته مهمان
تنها مرو به سوی میدان
من بی‌حبیبم، این‌جا غریبم
آهسته رو ای صبر و شکیبم
مهلاً مهلا، یابن‌الزهرا
***
غم را مکن بنیان‌گذاری
ما را به دست که سپاری
زینب بمیرد، که گر نمیرد
بعد تو باید ماتم بگیرد
***
ای پیشوای اهل تقوا
مرو به زیر تیغ اعدا