ای دائم الصلاة! سلام خدا به تو

ای دائم الصلاة! سلام خدا به تو
ای جلوه کرده نور خدا در حرا به تو
ای ایستاده پای نبی؛ مرحبا به تو
کردند سروهای جهان اقتدا به تو

هرچند ناتوانم و بی‌استفاده‌ام
من نیز پای پرچم تو ایستاده‌ام

هم راکعون به وصف نمازت، روایتی
وصفت به صد چکامه ندارد نهایتی
پیغمبران به جزء تو ندارند آیتی
ای قصه‌ی بهشت ز کویت حکایتی

تیغ بهشت، رشته‌ی الفت نمی‌برد
حتّی بهشت بی‌تو به دردی نمی‌خورد

وقتی لب تو باز به راز و نیاز بود
درهای آسمان همه رو بر تو باز بود
رستم نبود و تیغ تو افسانه‌ساز بود
رزم تو نقل پیرزنان حجاز بود

ما از شجاعت تو نخواندیم پرده‌ای
یک‌بار هم تو پشت به دشمن نکرده‌ای

ای سربلندهای جهان سربه‌زیر تو
گردن‌کشان میانه‌ی میدان، حقیر تو
چشم فلک ندیده امیری نظیر تو
حتّی ندیده چشم خدا، خواب سیر تو

ای خسته از عدالت تو ویژه‌خوارها
کج بود با تو نیّت سرمایه‌دارها
نانت به روغنی نظر ترشدن نداشت
کس جز تو، استقامت حیدرشدن نداشت
نوکر به محضرت، سر سرورشدن نداشت
قنبر به خود، لیاقت قنبرشدن نداشت

افتاد بین جذبه‌ی قنبرکشانی‌ات
از قنبر تو کاش بپرسم نشانی‌ات

سدهای شرک می‌شکند پیش سیل تو
اوتاد در تحیّر شأن کمیل تو
تنها خداست باخبر از صدر و ذیل تو
گرچه نبود چرخ‌فلک باب‌میل تو

هستی، تمام در کنف اختیار توست
رکن رکین تویی و جهان بر مدار توست

ای بی‌تو خلق ارض و سماوات بی‌هدف
در محضر تو، لشکر کروبیان به‌صف
گفتند خون خود به کجا می‌کنی تلف‌؟!
دیوانه‌وار نعره کشیدم: نجف نجف

در راه تو اگر که نمیرم، خسارت است
جان می‌دهم برای تو؛ اینم بضاعت است

دنیا به من نساخت؛ تو دنیای من شدی
دستت درست؛ آمدی آقای من شدی
طفلی یتیم بودم و بابای من شدی
پس روشنای ظلمت شب‌های من شدی

این خسته را کنار نینداختی علی
با نوکر دهاتی خود ساختی علی