ای خدا تو که شاهدی، روزگار عجیبمو

(ای خدا تو که شاهدی، روزگار عجیبمو 
بعد رفتن فاطمه، حال و روز غریبمو )۲

(ای روزگار، دردامو شبا به چاه گفتم
از بی‌کسی، نزدیک سحر به ماه گفتم)۲

گفتم که جوابمو نداده، هر کس که سلاممو شنیده
زهرامو ازم گرفته اون که، آتیش به زندگیم کشیده

 من رفتم ای دنیا، یادت باشه
 کاری کردی که زینب تنها شه...

(ای خدا شده نوبته،حرف آخر حیدرو
یادتون نره بچه‌ها، اون وصیت مادرو)۲

(ای دخترم، عباس منه پشت و پناهت
اون‌ روزی‌ که، به کرب‌بلا می‌رسه راهت)۲

من طاقت دیدن یه لحظه، چشمای پر اشکتو ندارم
من رفتنی‌ام ولی تو رو به، عباس و حسین می‌سپارم

من میرم با این‌که، کوه دردم
با زهرا تو گودال، برمی‌گردم...