ای خال لبت اوج ملاحت

ای خال لبت، اوج ملاحت 
کارته جود و کرامت 
همیشه به کرم تو دارم عادت

با تو رفاقت همیشه سوده 
حواست به گدا بوده 
آقا این دل از دل همه ربوده

ای خال لبت، اوج ملاحت 
کارته ‌جود و کرامت 
همیشه به کرم تو دارم عادت

با تو رفاقت همیشه سوده 
حواست به گدا بوده 
آقا این دل از دل همه ربوده 

حسین جان هر جا اسمت اومد 
اشک از چشای ترم اومد
شد دربدرت هر کسی یک بار حرم اومد

راسته که سرت می‌آد به هر چی که بخندی
توو حرم به دوری خندیدم که سرم اومد

بطلبم حرم حسین، همه‌ی باورم حسین
شده تو دنیا ناله‌ی، اوّل و آخرم حسین

آقام آقام آقام حسین

(کربلا، کربلا، کربلا
تو که آخر منو می‌کشی کربلا)۲

اسم تو شده زینت هر لب 
می‌خونم تو را مرتّب 
نفسم حسینه من سالار زینب

شب جمعه حرم شبیه معراج 
ضریحت کعبه‌ی حجّاج 
دل من از بچگی شد به تو محتاج

حسین جان 
آقا پس کرمت به حال این فقیر چی شد؟
رسم هر ساله‌ی دست بوسی از امیر چی شد؟

یادته که یک اسیر بی نوا داشتی آقا
هیچ می‌پرسی که حال و روز منه اسیر چی شد؟

علّت بندگیم حسین، همه‌ی زندگیم حسین
رفیقمی از اون قدیم، رفیق بچگیم حسین

آقام آقام آقام

عبّاس علی وقتی کفیل دشمنه
عدوّ ذلیله وجودش آرامش واسه عقیله

عبّاس علی معنی غیرت 
حرمه خوان کرامت 
دو جهان کرده به تو عرض ارادت

ابالفضل تو که ارمنی‌ها را هم شفا می‌دی اباالفضل 
می‌دونم به منم یه کربلا می‌دی اباالفضل 

هر دفعه می‌خوام بیام میون روضه‌ حتماً
تو داری به بودنم رضا میدی اباالفضل 

امیر علقمه قمر امید ما همه قمر
تو رو می‌خونم اینجوری پسر فاطمه قمر

آقام آقام آقام حسین