ای جانِ علی، صورت و صولت چو پیمبر
حاج عبدالرضا هلالیپسندیدن6
بازدید11.5K
ای جانِ علی، صورت و صولت چو پیمبر روشن به تو چشم علی و حضرت مادر بر خوانِ خداییم و چه حُسنی که پس از تو گویی رمضان در کرم توست شناور هر حُسن خدا داد که در ذات بشر هست پیدا شده در جان حسن چند برابر جمعاند کریمانِ جهانی به توسّل صد حاتم طایی به سخای تو مُسخّر از عرش به یُمن قَدمت آمده جبریل تا فرش کند زیر سرت بالشی از پَر برخیز و بخوان خطبهی اعجاز چو موسی تا مست شود مسجد و سجّاده و منبر آنقدر شبیهی به محمد که پس از تو گویی که شباهت به تو دارد علیاکبر جز شعر تو بر لب نبوَد در دَم مرگم جز شعر تو ناید به لبم عرصهی محشر