ای امید خیمه هایِ

ای امید خیمه هایِ، آل طه، یا اباالفضل 
میروی بشنو صدایِ، گریه ها را، یا اباالفضل 

می روی تنها امیدم 
ای علمدار رشیدم 

بعد تو از زنده بودن، دل بریدم 
پشت سرت شد غوغا 

از گریه های زهرا 
واویلتا، واویلا 2 

بر سر راهم دو دست، نازنینت، یا اباالفضل 
شد شكفته جای سجده، بر جبینت، یا اباالفضل 

پس چه شد آن دست و بازو 
سر شكسته تا به ابرو 

من چه گویم گر بپرسند، پس عمو كو 
مشك و علم افتاده 

دست قلم افتاده 
نای حرم افتاده 

از نوحه ی وا عما 
واویلتا واویلا 2 

آبروی آب رفته، پیش رویِ، خواهر تو 
آبرو دارم ولی از، آبرویِ، مادر تو 

من گل حبل المتینم 
من یل ام البنینم 

شد به بی دستی امامت، اصل دینم 
فكر من و گهواره 

شرم من از شیر خواره 
گریم به گوش پاره 

خیمه مبر جسمم را 
واویلتا واویلا 2