ای آفتاب خورده‌ی بی پیرهن

ای آفتاب خورده‌ی بی پیرهن ببخش
چادر نداشتم بکشم روی پیکرت حسین من

رخت و لباست که رفت چادر من هم‌که سوخت
می‌کشمت در برم خود کفنت می‌شوم