اگه کبوتر بودم دوست داشتم

اگه کبوتر بودم، دوست داشتم 
تو آسمون مشهد، بپرم و باشم جلد مرقد
یه لونه‌ی کوچیکم، واسه خودم می‌ساختم رو گنبد

اگه کبوتر بودم، دوست داشتم
که دل ازت می‌بردم، آب و دونه تو صحنت می‌خوردم 
آخرشم رو بومت، پرامو وا میکردمو می‌مردم

قربون کبوترای حرمت امام رضا
قربون این همه لطف و کرمت امام رضا

دوس دارم صدات کنم تو هم منو صدا کنی
دوس دارم نگات کنم تو هم منو نگاه کنی

من اگه آهو بودم، دوست داشتم
که تو بشی صیادم، میون دام تو می‌افتادم
شما فقط لب تَر کن، واسه شکار آقاجون آماده‌ام

تو سکرات موتم قول دادی، که می‌رسی به دادم
وقتی تو سینه حبسه، فریادم
آرزومه اون ساعت، ببینم آقا رو پات افتادم

ضامن آهو شدی، ضمانت منم بکن
تو محاله نوکرت رو از خودت جدا کنی

قربون صفات برم از راه دوری اومدم
جای دوری نمیره اگه به من نگاه کنی

تو زندگی فقط تورو می‌خوام امام رضا
بهونه‌ی تموم گریه‌هام امام رضا
دوباره اومدم حرم سلام امام رضا

با دست خالی اومدم بگیری دستمو
یه گوشه روبروی گنبدت نشستمو
دوباره کاش نگاه کنی دل شکستمو

اگه بخوای ردم کنی چجور دلت میاد
می‌دونی یا امام رضا دوسِت دارم زیاد
که خاطرات خوبمه دمِ باب‌الجواد