اگه بی راهه بذاره از حسین نفس میگیرم

اگه بی راهه بذاره، از حسین نفس میگیرم
گریه میکنم دوباره، آبرومو پس میگیرم

تو بزنگاه امیدم اومدم، اومدم بلکه ورق برگرده
از مُحرم اینو می‌فهمم، که خدا باز برام بغل وا کرده

بوی بارون میزنه چشام که خیسه
مادرش میاد تو روضه اسممون و مینویسه

نمیخوام جدا بشم ازش یه لحظه
همه دنیا به یه لحظه روضه رفتن نمی ارزه

حسین وای
همه زندگیم اسیر یه مسیر اشتباهه

وقت برگشتنم اما تو شبای این دو ماهه
خوش به حال هر کی عاشقت شده

زندگیشو با تو تنظیم کرده
کسی که تو کل زندگیش فقط

رو به گنبد تو تعظیم کرده
سر عشق تو سلامت که هنوزم

مثه خورشید میدرخشه همه عالمو گرفته
با نگاهت میشه آسمونی باشم

ولی حیف دست گناهم پر و بالمو گرفته
حسین وای

***