نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
اگرچه وقت گدایی فقیر نابلدیم
[ سید محمدرضا نوشهور ]- 500+
- 14
- 0
اگرچه وقت گدایی فقیرِ نابلدیم دری به غیر درِ خانهی تو را نزدیم همیشه بر لب دلداده نام دلدار است حسین، ذکر شریف تو را فقط بلدیم کجای صفحهی تاریخ از تو خالی بود؟ رسیده رونق احسانت از زمان قدیم لباس مشکیِ روضه شناسنامهی ماست برای ثبت عزادار بودنت سندیم مسیحِ تربت تو زنده میکند ما را بدون معجزهی خاک کوی تو جسدیم (نعل تازه به سم اسب زدن فکر که بود (حسینم بزرگ بنی هاشم است برهنه نکن پیکرش را برو کسی نیست شبا چیزی بندازه روت هنوز خون تازه میاد از گلوت لباست رو بُردن بره آبروت بی آبروشه لباس کهنهتو میخواد کجا بپوشه) بگو که گریهکن روضهات مِنَ الازلیم بگو که سینهزن هیئتت الی الابدیم فقط اجازه بده فرش مجلست باشیم اگرچه پادری کهنه ایم، اگرچه بدیم بخار طبخ غذایت گناه ما را شست برای پختن نذرت همیشه درصددیم چراغ برزخ ما چلچراغ هیئت ماست قسم به روشنیاش از پل صراط ردیم رسید سنگی و به پیشانیات تَرَک برداشت میان قبر به فکر شکستن لحدیم چگونه کهنه حصیرِ دهات شد کفنت هنوز در عجب از قصّهی بنی اسدیم ***** مونده روی زمین پیکر تو رها السّلام عَلی مَن دَفَنَ اَهل قُری بنی اسد پدرم تشنه کام جان میداد چه سخت در وسط ازدحام جان میداد بنی اسد حسین را ته گودال گیر آوردند برای دفن تن او حصیر آوردند امام رفت بیارد شهید آخر را امام رفت بیارد علی اصغر را گذاشت جسم علی را به روی جسم پدر نوشت اسم علی را به روی اسم پدر خلاصه داشت کنار شهیدها میمرد تن تمامی اصحاب را به خاک سپرد هنوز پیکر فرزند فاطمه مانده تن برادر زینب در علقمه مانده کنار جسم عمو مشک آب افتاده به روی خاک امید رباب افتاده ترک ترک شده الماس را تکان ندهید بنی اسد تن عبّاس را تکان ندهید در علقمه به عمویم هجوم آوردند نگاه کن چه به روی.... دیدم از دور که با نیزه بلندش کردند ***** مزارت عشق را بیتاب کرده فلک را بندهی سرداب کرده گواهی میدهد این قبر کوچک که مردی را خجالت آب کرده ***** یا عبّاس ببین روی دشمن به زینب وا شد به دور خیام حرم غوغا شد عدو بی حیا شد نهاده زینب دستان خود به سر ز ماجرایی دارد... ***** جهان به دیدهی مظلوم کربلا شب شد سپهر گفت اسیری نصیب زینب شد دامن کشان رفتی (دلم زیر و رو شد)۳ چشم حرامی با حرم رو به رو شد دلم زیر و رو شد بیا برگرد ای کس و کارم من تنها نگذار ای علمدار آب به خیمه نرسید (فدای سرت)۳ حسین قامتش خمید