اگرچه اینجایی اما
بُعد منزل نبوَد در سفر روحانی
کاش تا لحظهی مردن، به دلم غم باشد
محفل اشک برای تو، فراهم باشد
وقتی دلم دارد هوای مجتبی را
باید ببینم بچههای مجتبی را
تو را یک عمر بر دوشم گرفتم
با تو حسن را هم در آغوشم گرفتم
تو اَشبَهُ الناس حسن هستی عزیزم
اصلاً برادرجان من هستی عزیزم
ابوذر بیوکافی