اگر دهند به من آبهای عالم را

اگر دهند به من آب‌هایِ عالَم را 
نمی‌دهم نَمی از گریه‌یِ محرم را 

نماز را كه ملائك همیشه می‌خواندند 
برایِ گریه، خدا آفرید آدم را 

گناهكارم و گر سویِ دوزخم بِبَرَند 
به آبِ دیده، گلستان كنم جهنم را 

عجیب نیست اگر در صفِ جزا بخشد 
خدا به قطره‌یِ اشكی تمامِ عالَم را 

تمامِ عمرِ عزیزم اگر شود یك دَم 
كنم نثارِ عزایِ حسین، آن دَم را 

مگو كه شمر سَر از پیكرِ حسین بُرید 
بگو بُرید گلویِ رسولِ اكرم را 

بهشت، عاشقِ پیراهنِ سیاه شماست 
كفن كنید به تن، این لباسِ ماتم را