اگر بر آستان خوانی مرا خاك درت گردم
حاج محمدرضا طاهریپسندیدن1
بازدید1.3K
اگر بر آستان خوانی مرا، خاكِ درت گردم وگر از دَر بِرانی، خاكِ پایِ لشگرت گردم به دامانت غُبار آسا نشستم، برنمیخیزم وگر بفشانیام، خیزم ولی گِردِ سرت گردم به دربارت اگر باری دَهی بارم، زِهی عزت ولیكن با چه رویی، روبهرو با خواهرت گردم؟ ببین از كردهیِ خود سربهزیرم، سربلندم كن مرا رخصت بده تا پیشمرگِ اكبرت گردم وضو گیرم زِ آبِ كوثر و نامش به لب آرَم كه شاید رستگار از فیضِ نامِ مادرت گردم