اگر ای مَشک رسانی به حرم آبی چند

اگر ای مَشک رسانی به حرم آبی چند
می‌کند اصغرِ لب‌تشنه‌ی ما خوابی چند

گرچه از تشنگی و سوز جگر مشتعلم 
گریه‌ام بین و مکن بر برِ طفلان خجلم

سر و پایم همه گل‌پوش شد از تیر و سنان
مگر آبی برسد بر لب آن تشنه‌لبان

هستی‌ام دست تو و دست من افتاده به راه
جرعه‌ای آب نگه دار از این قربانگاه

تا نریزد زِ تو آبی که به جان آوردم
چشم خود را سپر تیر بلایت کردم

گرچه افتاده دو دست و زده دشمن تیرم 
من تو را با همه نیروی به دندان گیرم

سوی ما چشم رباب است کمی یاری کن 
چند قطره تو از این آب نگه‌داری کن

روسپیدم برِ زینب تو در این علقمه کن
آبروداریِ ساقی به برِ فاطمه کن