انسانم آرزوست، ای سورهی انسانیت
حسن عطاییپسندیدن2
بازدید200+
انسانم آرزوست، ای سورهی انسانیت انسانم آرزوست، اسطورهی انسانیت حتّیٰ حُرّی که راهش رو سد کرد با آقا بد کرد، میبخشه حسین تا اینجا ای کاش بد بودیم هر طور باشیم مثل حُر، میبخشه حسین انسانیت تُو ذاتش حُرِّ یکی از آیاتش برده خود بخشش ماتش از دل حسین سیر شمشیر فرموده که دل شماست آلوده کینهی شیاطین بوده قاتل حسین يا رَحمَةَ اللهِ الواسِعَه ... انسانم آرزوست، ای سورهی انسانیت انسانم آرزوست، اسطورهی انسانیت وقتی طفلش رو بیخوابش کردن سیرابش کردن، نفرینشو خورد حتّیٰ وقتی که این قوم بدمست به سنگش میبست، نفرینشو خورد کی میفهمه کارش رو؟ کربلا و اسرارش رو؟ بسته به قضا راهش رو؟ حضرت حسین این آقا اونقدر مَرده قاتل رو نصیحت کرده میتونه هنوز برگرده رحمت حسین يا رَحمَةَ اللهِ الواسِعَه ...