اندازه یک عمر

اندازه ی یک عمر این دو ماهه غم دیدم
امسال جای خنده ام با بغض باریدم

سال جدید آمد مرا تحویل می گیری؟
آشفته احوالِ غریبستان تبعیدم

لیلا شدی مجنون شدم مجنون لیلایم
تو استوار سروی و من لرزه ی بیدم

یک سال بذر آه می کارم به دِین اشک
طوفان درو کردم سر سالی بلا چیدن

خیلی شبیه دختران زیر آوارم
در بین تاریکی ام و در بین خورشیدم

هر گوشه ی شهرم شبیه کربلا خونی ست
این چندوقته هر شبش با روضه خوابیدم

السلام ای سر صد چاک مصیبت دیده
ای که بر گریه ی تو شمر و سنان خندیده

تشنه بودی و فقط نیزه به خوردت دادند
ریخته خون رگت روی لب خشکیده

حسین حسین حسین