ان کنت باکیا لشی فابک علی الحسین

(اِن کُنتَ باکیاً لِشئِ، فَابکَ عَلَی‌الحُسین)۲
(فَابکَ عَلی‌الحُسین، مظلومِ کربلا)۲

(تا آخرین نفس، در بیعت توییم)۲
(ای عشق ما حسین، ما ملّت توئیم)۲

(دل زنده می‌شود، با روضه‌های تو)۲
ما کشته‌ی توئیم، عالم فدای تو

(اِن کُنتَ باکیاً لِشئِ، فَابکَ عَلی‌الحُسین)۲
(فَبکَ عَلی‌الحُسین، مظلومِ کربلا)۲

خون می‌چکد هنوز از تربتت حسین
خون گریه می‌کنیم بر غربتت حسین

(در این جهان مرا تنها رها مکن)۲
ای آنکه از همه تنها‌تری حسین

در سختی و بلا درمان ما تویی
در قحطی یقین ایمان ما تویی

روحی لَکَ الفِداء

(امشب مرا بخوان، تا جان دهم تورا)۲

(اِن کُنتَ باکیاً لِشئِ، فَابکَ عَلی‌الحُسین)۲
(فَابکَ عَلی‌الحُسین، مظلومِ کربلا)۲