امیدِ، یتیما، نبینم از پا افتادی

امیدِ، یتیما، نبینم از پا افتادی 
كه گفته، عمو جان، غریب و تنها افتادی 

یك نگاهی، به من و بابایم كن 
مثل قاسم، خرج عاشورایم كن 

زائر زهرایم كن 
حسین، عمو حسین 3 

منم كه، به راهت، گذشتم از بود و هستم 
الهی، بیفتَد، به پای تو هر دو دستم 

بازویم شد، قلم و خونم جوهر 
نام خود را، می نویسم در دفتر 

آخرین یار رهبر 
حسین، عمو حسین 3 

سه شعبه، رسید و، فضای روضه سنگین شد 
ز خونِ، گلویم، محاسن تو رنگین شد 

چون شهادت، سرنوشت دلخواه است 
سینه ی تو، بهترین قربانگاه است 

مقتل عبدالله است 
حسین، عمو حسین 3