امام هادی روتو برنگردونی که بهت اسیرم

امامِ هادی، روتو برنگردونی که بهت اسیرم
امام هادی، اگه لطفت نباشه منم می‌میرم

امام هادی، تو که سایه‌سرِ این نوکرایی
امام هادی، نکنه آقا با روضه خود برانی

دلم می‌خواد که، تو حریم سامرات پناه بگیرم
خطِ امانی از برای این‌ همه گناه بگیرم

حلال کن آقا، آقا که خراب شد گنبدت بازم نشستم
می‌دونم آقا، یه بی‌عرضه‌ام و منم همیشه پرتم

حلال کن آقا غم و غصّه تو حرم جوونه کرده
حلال کن آقا هرچی کرده با شما زمونه کرده

ایشاالله با هم، صحنتو بزرگ مثل مشهد می‌سازیم
به‌جای خادم هر کدوم برات آقا یه سربازیم

فقط قبول کن، که تا آخرین نفس با تو بمونم
فقط قبول کن، که تا جون دارم آقا با تو بمونم

فقط قبول کن، که منم یه نوکر عاشق بمونم
فقط قبول کن، که برای عشق تو فقط بخونم

فدای اون حریم تو، همه‌ی عالم و آدم
ملائک در سماواتم عزادار تواَند هر دَم

دلم گرفته، دوباره این شبا برا حرم گرفته
می‌بینی بازم، چه‌جوری روز و شبمو ازم گرفته

دلم اسیره، غروب کربلا رو که یادم نِمیره
هر دفعه آقا، عکس ضریحو‌ می‌بینم گریه‌‌م می‌گیره

دل بی‌قراره، ولی همیشه یه نفر هوامو داره
هرچی که باشم، مگه میشه امام رضا تنهام بذاره