الهی بمیرم که رفتنیه مادر

الهی بمیرم که رفتنیه مادر
الهی بمیرم افتاده بین بستر 
الهی بمیرم با حال و روز مضطر

واویلا واویلا، وای مادرم یا زهرا

الهی بمیرم زخمیه هر دو پهلوش
الهی بمیرم کبوده صورت و روش
الهی بمیرم توون نداره بازوش 

واویلا واویلا، وای مادرم یا زهرا

الهی بمیرم میون کوچه پژمد
الهی بمیرم چجوری طاقت آورد
الی بمیرم هی تازیونه میخورد

واویلا واویلا، وای مادرم یا زهرا

الهی بمیرم تا ضربِ پا شدید شد 
الهی بمیرم هر اون چه که بگید شد
الهی بمیرم برادرم شهید شد

واویلا واویلا، وای مادرم یا زهرا

در آن شلوغی کوچه چه آمده به سر تو
در آن شلوغی کوچه چه خون شده جگر تو
در آن شلوغی کوچه تمام پیکر تو سوخت
در آن شلوغی کوچه چادر و معجر تو سوخت

ز ضربه‌های لگد پهلویت شکسته عزیزم
نشد کمکت کنم با دو دسته بسته عزیزم

برای حال بد تو بگو چه چاره نمایم
نمانده حوصله زهرا ز بعد کوچه برایم

مرا حلال کن ای فاطمه به جان حسینت
بگو چه چاره کنم من برای شیون و شینم

دلم گرفته از شهر و بی وفایی مردم
جفا شده به علی در میان آتش و هیزم
*****
به سمت گودال از خیمه دویدم من 
شمر جلوتر بود دیر رسیدم من

سر تو دعوا بود نعره کشیدم من
سر تو رو بردن دیر رسیدم من

خستگی از بدنت می‌ریزه
داره نیزه به تنت می‌ریزه
مگه گودال چقدر جا داره
یه سپاه داده سرت می‌ریزه
*****
نزدیک سه ساعت افتادی تو گودال
انقدر نیزه خوردی که رفتی تو از حال

ای مظلوم حسینم

نزدیک سه ساعت می‌دادن عذابت
دست نحس قاتل با خون کرد خضابت

نزدیک سه ساعت نیزه بود و نیزه
زیر تیغ و خنجر بودی لحظه لحظه

نیزه پشت نیزه
خنجر پشت خنجر
پیش چشم زینب 
....
برادر جان سلیمان زمانی
چرا انگشت و انگشتر نداری
چرا در تن برادر سر نداری
بمیرم من مگر مادر نداری

حسین جانم حسین، جانم حسین جانم


ای عزیزدلم ای حسین شهید
ای عزیزدلم به خدا که بریدم
*****
زینب به سر زنان سوی که می‌دود
او را چه می‌شود نام که می‌بَرد

همه با دامن آتش گرفته رو به گودالن
عجب شام غریبان
منو پاره گریبانی
تو و گودال طوفانی

یکی زد، دو تا زد 
همه صورتت عوض شد 
پُر از خون شد این خاک
رنگ تربتت عوض شد

حسین جان، حسین جان، جانم حسین حسین جان...

سرِ پیراهنِ تو، گریه‌ی ما را درآوردند
میان این همه کشته، چرا تنها تو عریانی؟
فتاده بین میدانی، نمی‌بینم مسلمانی

زمینو بگردی پُرِ یالِ ذوالجناحه
خدایا کمک کن مادرش تو قتلگاهه
خدایا کمک کن خواهرش تو قتلگاهه

یا زینب یا زینب

الهی الهی چقدر شلوغه گودال
الهی الهی افتاده بین جنجال
الهی الهی شد زیر پا لگدمال

حسین جان، حسین جان، جانم حسین حسین جان...

*****
آه ریّان، بعد اسمش بنویس عطشان
آه ریّان، جدّ ما به خاک و خون غلتان
آه ریّان، بگو برگه برگه شد قرآن

شیب گوداله و شاه بی‌ردا، (وا محمّدا۲)
عمّه جان رو به مدینه زد صدا، (وا محمّدا۲)

آه ریّان، ناله می‌زنم براش از جان
آه ریّان، حتی از شریعه خورد حیوان
آه ریّان، جلو چشمامه همین الان

میزنه سنان جدا شمر جدا، (وا محمّدا۲)
انگاری کردن به قنفذ اقتدا

آه ریّان، کُشته‌ی فتاده در میدان
آه ریّان، حق دارن بهش بگن عریان
آه ریّان، جلو چشمامه همین الان

لااقل صیدتو رو به قبله کن‌، (شمر حوصله کن۲)
اول بُکُش بعد هلهله کن، (شمر حوصله کن۲)

*****

برادر جان سلیمان زمانی
چرا انگشت و انگشتر نداری؟

چرا بر تن برادر سر نداری
بمیرم من مگر مادر نداری

حسین جانم حسین، جانم حسین جانم

گلی گم کرده ام می‌جویم او را 
به هر گل می‌رسم می‌بویم او را

گل من یک نشانی در بدن داشت
یکی پیراهن کهنه به تن داشت

حسین جانم حسین، جانم حسین جانم