المنه لله که با اذن خدا مدد گرفتم از ساقی کربلا

(المِنّة لِله که با اذن خدا
مدد گرفتم از ساقی کربلا)۲

(آخر ندیده‌ام، ایوون طلای تو
رخصت بده بیام، تا کربلای تو)۲

(یا اباالفضل یا حسین)۲

(با لطف عبّاس، با کرَم حسین)۲
(شدم مقیم بین الحرمین)۲

ذکر حسین حسین، باشد ورد لبم
(من این نوکری رو، مدیون زینبم)۲

(یا ابالفضل یا حسین)۴

(آرزوم اینه، کنج حرمت)۲
بشم فدای جود و کرمت

مثل حسینیا هر دم با شور و شین
(من می‌کنم طواف، شیش گوشه‌ی حسین)۲

(یا ابالفضل، یا حسین)۲

((الله اکبر بر کرب و بلا)۲
سلامِ من بر دو گنبدِ طلا)۲

(دم می‌گیره دلم، با شور و زمزمه)۲
(صلّ الله علیکَ یا ابن فاطمه)۲

(یا ابالفضل یا حسین)۲

من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم
روز اوّل کآمدم دستور تا آخر گرفتم

بر مشامِ جان زدم، قطره از عطر حسین
سبقت از عود و گلاب، نافه و عنبر گرفتم

بر مشامم می‌رسد، هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند، آرزوی کربلا

تشنه‌ی آب فراتم، ای اجل مهلت بده
تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا