الله الله برون شد ز مخیم شاهی

الله الله، برون شد ز مخیّم شاهی
علی اکبر به کمالات رسول اللهی

سجده آرید که او جمع صفات الله است
ساجد قد بلندش ز مه تا ماهی

(مَهلاً مَهلا، خوشگل لیلا)۴

آی بنازم، بنازم، بنازم نبرد و هنرش را
و تیغ و سپرش را
و آن تاج ولایت که نشسته به سرش را

و آن موی بلندی که رسیده کمرش را
و چشمان بلا خیز قمر در قمرش را، و ذوق پدرش را

رخسار ماه او برپا کرده به پا
می‌‌خوونه إن یکاد لیلای کربلا
از بالای عقاب جلوه کرده خدا

(علی اکبر، یا علی اکبر)۲