الرّحمن علّم القرآن

اَلرَّحمٰن عَلَّمَ القرآن
قرآن در لَحنِ عباس است
آیاتِ سوره‌ی لُقمان
تفسیرش شَأنِ عباس است

کیست لقمان که خدای ادبش می‌دانند!؟ 
مُقتدای همه‌ی با اَدبان عباس است

سَردَرِ قصرِ سلیمانِ نَبی حَک کردند
پادشاهِ همه‌ی پادِشَهان عباس است

مَهِ أُمُّ‌البَنین، یَلِ نام‌آوران
وارث جَذبه‌ی اَمیرالمؤمنان
شیرنَقشی و فاتحِ هر معرکه
قَدَر و قادر، اَسَد و پهلوان

سرلشکرها گریزان از
ابروی دَرهَمِ عباس
حتّیٰ کوه می‌شکافد از
بازوی مُحکمِ عباس

سیزده‌ساله به صِفّین شجاعت کرده
نَهروان را چه بگویم که قیامت کرده
کعبه از هِیبتِ عباس به خود لرزیده
کربلا با اَدَب از شاه اِطاعت کرده

یا أُمُّ‌البَنین، یا أُمُّ‌البَنین... 

رجزش حیدری، بی‌مَحابا قَمَر
اَدَواتِ رَزمِ او به یَدّش همچو پَر

به هلاکت رسانده عَدوی حسین
به پدر رفته در همه حالت قَمَر