الا که مقدم تو مژده بر سعادت داد

الا که مقدم تو مژده بر سعادت داد
به خاک‌بوسی راهت فرشته عادت داد

سلام بر تو که ماه جمادی‌الاول
ز جلوه تو به رخ هاله مسرت داد

سلام بر تو که ام‌المصائبت خوانند
چرا که غم ز ازل در دلت اقامت داد

سلام بر تو و بر هر زنی که از آغاز
به پاس پیروی‌ات از حجاب زینت داد

تو از همان شجر پاک عصمت آمده‌ای
که ریشه در دل قرآن و شأن عترت داد

تو دست‌پرور آن مادر گرانقدری
که قلب پاک پیمبر به او ارادت داشت

تو سر بر آینه‌ی سینه‌ای گذاشته‌ای
که بوسه‌گاه نبی بود و عطر جنت داشت

تو زیر سایه آن باغبانی بزرگ شدی
که هر چه داشت شکوفا ز نبوت داشت

ندیده دیده تاریخ چون تو بانویی
که حق به گردن آزادی و عدالت داشت

چه بانویی که پس از دختر رسول‌الله
به هر زنی که تصور کنی شرافت داشت

چه بانویی که ز فیض هدایت معصوم
مقام و منزلتی هم‌تراز عصمت داشت

چه بانویی که صبوری نمود چون زهرا
چه بانویی که به قدر علی شهامت داشت

چه بانویی که به حد کمال در همه حال
اراده داشت و پاداش از محمد داشت

چه بانویی که به هنگام اسارت هم
وقار داشت، حیا داشت، از محمد داشت

چه بانویی که همه عمر در نیایش شب
هزار بار ز خود با خدا هجرت داشت

دل تو بود پر از التهاب حسین
که لحظه‌لحظه عمرت از این حکایت داشت

حسین نیز به شایستگی نثار تو کرد
هر آنچه عاطفه و الفت و رأفت داشت

نبود حاجت بوسیدن گلوی حسین
حسین با تو هزاران هزار حجت داشت

حسین از تو جدایی نداشت در همه حال
مگر به خاطر اُنسی که با شهادت داشت

چراغ آخرتش باد شاعری که سرود
سه بیت ناب که دنیایی از طراوت داشت

نه ذوالجناح دگر تاب اشتیاق داشت
نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت

هوا ز جور مخالف چو نیلگون گردید
عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

بزنید رو پاتون.

بلندمرتبه شاهی ز صدر زین افتاد
اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

خانم

ستاره سحر تو که روی خاک افتاد
هزار و نهصد و پنجاه و یک جراحت داشت

من و مکارم اخلاق زینبی، هیهات
کجا برابر خورشید ذره جرأت داشت

یا زینب

آی پرواز کن تا حرمش‌ها، یعنی زنده باشیم یه بار دیگه ما بیایم زینبیه.

یه بار دیگه بگید، غصه رو بذار کنار زن و مرد.

یا زینب

به خدا صدای شما نیستا.

بندازین صداتونو تو هم، اسم خانومو ببرین.

یا زینب