افلاک محو زمزمه ی آسمانی ات

افلاک محو زمزمه ی آسمانی ات 
خورشید جلوه ای ز فروغ جهانی ات 

فخر رُسُل، ولی خدا، مسجدالنبی 
تحسینشان به معجزه ی خطبه خوانی ات 

عالم پُر از نشان تو ای وای من اگر 
از یک مزار گمشده گیرم نشانی ات 

هجده بهار زندگی ات بود بین ما 
 ای پیش از ابتدای جهان زندگانی ات 

فریاد ناشنیده ی مولاست خطبه ات 
نهج البلاغه ی دگر ماست خطبه ات 

اسرار ناشنیده ی حق در ضمیر توست 
از بس بزرگی، عالم خلقت حقیر توست 

وقتی ز خود به سوی خدا سیر میکنی 
بال و پر ملائکه فرش مسیر توست 

نوری که در تمام مشارق کند ظهور 
از یازده چراغ همیشه منیر توست 

خون خدا به مادری ات فخر میکند 
زینب به آن جلالت مرهون شیر توست 

جان در ره بقای ولایت نهاده ای 
بیش از هزار سال هنوز ایستاده ای 

بی مهر تو حیات، حرام است فاطمه 
در خط تو قیام، قیام است فاطمه 

جز تو که دختر نبی و همسر علی است؟ 
جز تو که مادر دو امام است فاطمه؟ 

پیغمبر خدا را از جانب خدا 
بر حضرت تو عرض سلام است فاطمه 

تو کوثر رسولی و خیر کثیر تو 
این یازده امام همام است فاطمه 

دین کامل از ولای علی شد، ولای او 
با صبر و همت تو تمام است فاطمه 

اسلام از تو زندگی جاودان گرفت 
پیش از ولادت از تو خدا امتحان گرفت 

جبریل را به کوی شما آشیانه بود 
مُهر ولایت تو به بالش نشانه بود 

احمد که از خداش درود و سلام باد 
روزی دو بار زائر این آستانه بود 

نور تو ای عطیه ی حق بر پیمبرش 
گنج گرانبهای خدا در خزانه بود 

گر صبر تو نبود به روی عدوی تو 
هنگام خشم بال ملک تازیانه بود 

گفتار تو هماره فروغ هدایت است 
درس ولایت از تو گرفتن ولایت است