اصلا مرا راهم مده

اصلا مرا راهم مده اصلا مرا مهمان مکن
چوبم بزن تادیب کن جرم مرا پنهان مکن

رحمی به آهم ای خدا، غرق گناهم ای خدا
اما بیا برمن نظر مثل گنهکاران مکن

پایین می‌اندازم سرم من از همه مجرم‌ترم
در دوره‌ی غیبت مرا یک لحظه بی‌ایمان مکن

مولای غفارالذنوب، ای رب ستارالعیوب
گرچه گنهکارم مرا محروم از غفران مکن

واجب‌تر از نان شبم گریه برای بی‌سر است
حق حسین ابن علی این سفره را بی‌نان مکن

این مملکت مال رضاست در سایه‌ی شیر خدا
کوری چشم دشمنان این بیشه را ویران مکن

ما را هدایت کن ولی سمت نجف، سمت علی
این بنده‌ی شاه نجف را بنده‌ی شیطان مکن

ما را غلام شاه کن مشغول این درگاه کن
سر به هوا را بیش از این سرگرم این و آن مکن

این دیده دریا بوده‌است، گریان زهرا بوده‌است
پس لطف کن روز جزا این دیده را گریان مکن