اسدالله که به تصویر اومده

شیر اومده
اسدُاللهِ که به تصویر اومده 
شیر اومده
از علیِ مرتضی تکبیر اومده
شیر اومده
از کمان خیمه مثل تیر اومده 

جانا به حسن
عالم به علی نازد و مولا به حسن
در معرکه‌ها به اذن الله بگو
لا حَولُ و لا قُوَّةَ اِلّا به حسن

بگو ای جانم به رزم آقازاده
که هنرمندانه بود و فوقُ العاده
عجب تصویری رقم زده در میدان
فلانی افتاده و حسن ایستاده

کریم آلُ الله، حسن سلامُ الله ... 

* * * *

به نام کرم، به نام حسن 
حسن امام من است و منم غلام حسن
به سینه‌زنا سلام حسن 
حسن امام من است و منم غلام حسن

بی‌‌تو عمرمو من حیف می‌کنم
تو اربابمی من کیف می‌کنم

کریم آلُ الله، حسن سلامُ الله ...

* * * *

من مست اباالفضلم، هوشیار نخواهم شد
از خواب دو چشمانش، بیدار نخواهم شد

ماه بلند اُمُّ‌البنین اباالفضل 
گیسو کمند اُمُّ‌البنین اباالفضل 
اسمت رو صد و سی و سه‌‌بار
می‌گم بخنده اُمُّ‌البنین

زانو می‌زنه ادب در محضر اباالفضل
پا منبر اباالفضل
زندگیمو دارم از صدقه سر اباالفضل
از مادر اباالفضل

جانم اباالفضل، ای جانم اباالفضل ... 

* * * *

دارمو بین زلف مایلت زدم
حاجتی داشتم رو به سائلت زدم
حرفایی که تو حرمت نمی‌شه گفت
کنج اتاقم به شمایلت زدم

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو
من غلام قمرم، غیر قمر هیچ مگو

تو مصداق مولا، مولا، مولا 
به چشمانت دریا، دریا، دریا
بدون تو کلّا، کلّا، کلّا
همه لا و اِلَّا قمرَ الله

یا عبّاس، یا سیّدی ...