ازخویش تهی شد از تو پُر شد یك قطره نبود بیش، دُر شد آن سر كه زشرمندگی افتادبه زیر اسباب سرافرازی حُر شد
حاج حسن خلجحاج حسن خلجحاج حسن خلجحاج حسن خلج