از قبل ولادته این عرض ادب من
مجتبی رمضانیپسندیدن8
بازدید700+
از قبلِ ولادته این عرض ادب من جون من طلبِ تو، کربلا طلبِ من شکسته بالم فکر منم کن منو غرقِ به خون، رنگ پرچم کن اگه یه چیز بخوام من ازت اینه تو بابُالقبله رو به قبلهم کن صدرةُ المنتهی، دلخوشیِ نوکرا آرزوی همهس یه خونه تو کربلا پنجرهش وا بشه روبهرو گنبد طلا صبح به صبح میگیرم رزقمو پایین پا صدا اذونِ کربلا نغمهی بیداریم میشه همهمهی صحن و سرات علّتِ بیخوابیم میشه بوی حَرمت تو خونهم میپیچد صدا گریههام تا حرم میرسید عکس گنبد و رقص پرچمِ تو قاب عکسی بود که چشام هِی میدید (یا اباعبدالله الحسین)... **** آرامش حَرمته، آرامش میخوام ازت ذوق کردم من هرجا اسمت اومده وسط تو فرهنگ لغت، حرم باید با فردوس بَرین مترادف شه میخوام وقتی تو حَرمت هستم تموم دنیا متوقف شه آبرودارترین، حضرت والانشین آرزوهای من کربوبلا اربعین که بگیرم آقا روزیِ هر هفتهمو شنبهها از سر سفرهی اُمّالبنین انقده دوره نوکرت ببین خیالاتی شده قصّهی حرم رفتنم عجب مکافاتی شده هر چی تو بگی رو چشَم رو چشَم باشه نمیام انتظار میکِشم هر کیو میخوای حَرمت ببَری ببَر و منم فقط آه میکِشم (یا اباعبدالله الحسین)...