نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
از غَمِ کربوبلا، یه عُمره که دَر مِحَنَم
[ کربلایی نریمان پناهی ]- 6K
- 35
- 0
از غَمِ کربوبلا، یه عُمره که دَر مِحَنَم مادرِ خونجگرِ، شهیدِ لبتشنه منم کشتن عباسِ منو، برای یه جرعهی آب روضهی کربوبلا، داره منو میده عذاب شنیدم از مُخَدَّرات، میونِ نَهرِ عَلقَمه سَرِ عزیزِ من شده، فَدا عزیزِ فاطمه (شدم یه عُمره دلغمین نگید به من اُمِّ البَنین ) ۲ وای حسین، وای حسین... تا شنیدم که شده، جدا دو دستِ پسرم کارِ من گریه شده، داره میسوزه جگرم روضهی مَشک و عَلَم دلیلِ اَشکای منه روضهی دستِ قَلَم، شروعِ غمهای منه غمِ غریبی حسین، رسونده جونمو به لب دَمای آخری تَنَم، داره میسوزه بِینِ تَب (شدم یه عُمره دلغمین نگید به من اُمِّ بَنین) ۲ وای حسین، وای حسین... بِینِ اون نَهرِ فُرات، کشیدن عباسِ منو سَرِ عباسِ منو، به روی نِیزه زدنو غُصّه شد هَمدَمِ من، کشته منو اینهمه غَم بعدِ داغِ پسرم، قَدِ حسینم شده خَم شنیدم از سکینه که، میونِ اون شلوغیا میخندیدن به غربتِ، حسین یه عِدّه بیحیا (شدم یه عُمره دلغمین نگید به من اُمِّ بَنین) ۲ وای حسین، وای حسین...