از بالای مناره گفتیم علی

از بالای مناره گفتیم: علی
بی حدّ و بی شماره گفتیم: علی
از بس شیرین و دلربا بود این نام
گفتیم: علی, دوباره گفتیم علی

(علی، علی)۴

ای شهریار عالم امکان علی، سلطان علی
می‌میرم و می‌بینمت، ای جان علی، ای جان علی

شمایلت دلم رو برد زیبا علی، مولا علی
دلم می‌خواد صدات کنم، بابا علی، بابا علی

اوّل دفتر با نام علی، شبیه قنبر مولامه علی
همیشه می‌گفت بابام که بگم: الحمدلله بابامه علی 

هنگام سختی و بلا گفت: علی، موسی در اوج ابتلا گفت: علی
ارباب ما حسین روز عاشور همراه دشت کربلا گفت: علی

تو شَحنه‌ی نجف شدی، منم شدم سگ نجف
به کعبه‌ام بگی بگو قبله‌ات کجاست؟ می‌گه نجف

دنیا رو پس بزن بشی محو نجف، محو نجف
تبارک الله به علی، بَه به نجف، بَه به نجف 

آنچه احمد شب معراج در افلاک بدید
من در ایوان طلایی نجف می‌بینم

برم الهی قربون نجف، قبله‌ی کعبه ایون نجف
همه گناهام بخشیده می‌شه، وقتی می‌باره بارون نجف