از اول به جز هم کسی نداشتیم

از اول به جز هم، کسی نداشتیم
چه قول و قراری، با هم گذاشتیم

قرار بود 
قرار هم باشیم
دچار هم باشیم
تو سختیای زندگی، کنار هم باشیم

قرار بود 
که هر دوتای ما
تا آخر دنیا
قدم قدم بریم و همقطار هم باشیم

مگه تو نبودی میگفتی
که همیشه طاقت بیارم
مگه تو نبودی میگفتی
محاله که تنهات بزارم...

چقدر این غریبی حساب نداره
تو این شهر سلامم جواب نداره

می‌‍بینی 
شدم غریب اما
امید من تنها
به اون صدای پر محبت توئه زهرا

می‌بینی 
چه تاریکه دنیا
می‌لرزه زانوهام
برای دلخوشی من بازم پاشو از جا

جون علی پاشو که بغضم
راه صدامو بند آورده
جون علی پاشو تا زینب
از این غم و غصه نمرده...