ابوالعطا نگاهش به جانبِ در بود

ابوالعطا نگاهش به جانبِ در بود
در انتظارِ عزیز دلِ پیمبر بود

که در گشوده شد و شد برون چهار نفر
به دوششان بدنی بود رویِ تخته‌ی در

هزار جانِ گرامی فدای آن پیکر
که بود پیکرِ مجروحِ موسیِ جعفر

گشوده بود ستم‌پیشه‌ای به طعنه زبان
که هست این بدنِ آن امام رافضیان

امام موسیِ جعفر که جان فدای تنش
اگر چهار نفر شد مشیّعِ بدنش

مشیّعینِ تنِ پاک سیّدالشهداء 
شدند دَه نفر، هنگام عصر عاشورا

به اسب‌ها زره کینه نعل تازه زدند
چه زخم‌ها که دوباره بر آن جنازه زدند