آنکه قدش فلک از غصه دو تا کرد، منم

آن‌که قَدّش فَلَک از غُصّه دو تا کرد منم
با قَدِ خَم‌شده توحید به پا کرد منم

آن‌که جُز کینه و آزار ز همسایه ندید
در عَوَض باز به همسایه دعا کرد منم

آن‌که بِینِ در و دیوار ز بی یاریِ خویش
فِضّه را از رَهِ اِمداد صدا کرد منم

مظلوم حسین، شهید حسین
غریب حسین، عطشان حسین
عُریان حسین

اَبی‌عَبدللّٰه، یااَبی‌عَبدللّٰه... 

یوسفِ زهرا، روزِ عاشورا
یکّه و تنها، در صفِ اَعداء

یااَبَاالفضل، یاری نما، رهبرِ ما
حفظ فرما، کشورِ ما، یااَبَالفضل

اَبی‌عَبدللّٰه، یااَبی‌عَبدللّٰه... 

یک گل کنارِ علقمه فتاده
دستش شده از تن جدا اَبَاالفضل
****
بر مَشامَم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

تشنه‌ی آبِ فراتم اِی‌عَجَل مُهلَت بده
تا بگیرم در بغل قبرِ شهیدِ کربلا