آنکه از دست پیمبر دست او بالاست

آنکه از دست پیمبر دست او بالاست کیست 
این که جمعش با نبی یک شعر بی همتاست کیست 

اینکه در پای تنور خانه اش زهراس کیست 
اینکه در قاب خدا تصویر او تنهاست کیست 

کیست این و کیست این و کیست این و تنها علی است
اشهدان ان لا امیرالمومنین الا علی 

باز تکلیف مرا این جام روشن می‌کند 
این شراب کهنه من را فارغ از من می‌کند 

این جنون آواره ام در کوی و برزن می‌کند 
مدح او من را نه حافظ را هم الکن می‌کند 

از ازل تا به ابد حق حق و هو هو یا علی
اشهد ان لا امیرالمومنین الا علی

آسمان اینقدر پر باران مگر هم می‌شود 
ای خدا مانند تو انسان مگر هم  می‌شود 

جمع خشم و عشق و تیغ این سان مگر هم می‌شود 
در دو تن زهرا و او یک جان مگر هم می‌شود

مصطفی شد مرتضی یعنی که شد زهرا علی
اشهد ان لا امیرالمومنین الا علی 

تا به میدان آمد این لشکر نفهمیدند چه شد 
تن دو تا شد سر جدا شد سر نفهمیدند چه شد 

تا گرفتی از درش خیبر، نفهمیدند چه شد 
آنچنان کندی در از جا در، نفهمیدند چه شد 

آنچنان لرزید خیبر گفت واویلا علی 
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی

ذوالفقارت آمد و بسیار ها جامانده اند 
چشم ها از ضرب تندت بار ها جا مانده اند 

زیر ضرب تیغ تو سردار ها جا مانده اند 
عمرو عاصان رفته و شلوار ها جا مانده اند 

گفت عزرائیل حیران بین این غوغا علی 
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی

تیر بر پای تو خورد و از نمازت فیض برد
در رکوع آمد گدا از دست بازت فیض برد 

آفرینش از قنوت چاره سازت فیض برد 
عبدود از ناز شصت تن نوازت فیض برد 

شد کمیل و میثم و سلمان و بوذر ها علی 
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی 

هر کجا که می‌رسد انگار محشر می‌رسد 
زودتر از هر گدا آقا دم در می‌رسد

هر چه دارد سفره اش نصفش به نوکر می‌رسد 
بیش از خود او به حال و روز قنبر می‌رسد 

کار ما با قنبر و کار قنبر با علی
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی 

پیرزن چشم انتظارت بار نانش را ببر 
مرکب طفلان به پشتت کودکانش را ببر 

با جزامین نان بخور غم از گریبانش ببر
یک تبسم کن به زهرا باز جانش را ببر

با حسین و با حسن گفتیم ما بابا علی 
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی 

باده از الله اکبر تا علیکم می‌خورد 
حسرت نان جو اش را سخت گندم‌ می‌خورد

زخم ها و زخم ها از جهل مردم می‌خورد
ناسزا ها را به جای هر تبسم می‌خورد 

این نماز عشق باشد شد سجود ما علی 
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی

این که بر دوش پیمبر از شرافت پا گذاشت 
روی دوش خویش عمری کیسه ی خرما گذاشت 

این که دنیا را خدا آورد پیش‌اش جا گذاشت 
لقمه لقمه نان دهان مرد نابینا گذاشت 

می‌خورد اما همیشه خون دل ها را علی
اشهدان لا امیرالمومنین الا علی

علی یا علی، علی یا علی