آن توبه سرشت با چه حالی رفت

آن توبه سرشت با چه حالی می‌رفت
با گریه نوشت، با چه حالی می‌رفت

در وقت وداعِ از نجف فهمیدم
آدم ز بهشت، با چه حالی می‌رفت

(ای شاه مردان یا علی، ای شیر یزدان یاعلی)۲
دور سر ایوان طلا، ما را بگردان یا علی

(جانم علی، جانم علی، ای جان جانانم علی)۳