آمدی با نفس عشق پیمبر بشوی

آمدی با نفسِ عشق، پیمبر بشوی
تا که تکثیر شوی، تا که مکرر بشوی 
فاطمه فاطمه، هِی حیدر و حیدر بشوی 
تا حسین و حسن و باقر و جعفر بشوی 

تا رضا و علی و هادی و موسیٰ باشی 
آمدی تا نَفَسِ حضرتِ زهرا باشی 

لبِ تو غرقِ تمنایِ حسین و حسن است 
چشمِ تو ماتِ تماشایِ حسین و حسن است
خیره بر مادر و بابایِ حسین و حسن است
که فقط سینه‌یِ تو، جایِ حسین و حسن است

کیستی کعبه‌یِ ما، ای همه آمالِ علی
او حسین و حسن و سلسله‌یِ آلِ علی

تو جلوداری و شمشیرِ خدا پیشِ تو است
چه غمی هست تو را شیرِ خدا پیشِ تو است
خیبر و بدر و احد، تیرِ خدا پیشِ تو است
که علی نعره‌یِ تکبیرِ خدا پیشِ تو است

همه حیرت‌زده‌یِ ضربه‌یِ کاری شده‌اند
چه خیالی‌ست اگر آن دو فراری شده‌اند

نسبتِ ماست که از آلِ شقایق باشیم 
و کمی جُرعه‌کِشِ بحرِ حقایق باشیم
این کریمیِ شما بود که عاشق باشیم
قسمت این بود که از لطفِ تو لایق باشیم

تا بگویند به ما قبله‌یِ دنیا آمد
یا علی مژده بده، صادقِ زهرا آمد

مذهبِ ماست به تأسیسِ اباعبدالله
مکتبِ ماست به تدریسِ اباعبدالله 
ما همه مستِ احادیثِ اباعبدالله
نفسِ ماست به تقدیسِ اباعبدالله

کُنیه‌اَت کُنیه‌یِ عشق است همانندِ حسین
ای به قربانِ دلت، ای دلِ در بندِ حسین

غزه امروز بمان، از دلِ ویران برخیز
راهِ کم مانده ببین، جبهه‌یِ جولان برخیز
همتی مانده فقط، غیرتِ لبنان برخیز
فتح نزدیک شده، لطفِ شهیدان برخیز

مرگِ صَهیون و یَهودا چِقَدَر نزدیک است
به تو سوگند که هنگامِ سحر نزدیک است

*****

نظر به رویِ علی کُن، که وَجهِ توحید است
شمایل شبِ او ماه و روز، خورشید است

به ذات، رنگِ الوهیت از خدا بخشید
که در خصائلِ نسلش، نشان زِ تمدید است

حدیثِ معتبری گفته‌اند از شبِ دفن
کسی که رفته به تشییعِ خویش جاوید است

به قول وعده‌یِ شیرینِ مَن یَمُت یَرَنی 
نگو وفات که مُردن برایِ من، عید است

علی نمُرده و هرگز علی نمی‌میرد
که در عَوام و خَواص این حدیث تأیید است