آقا کجاست جای تو در زندگی ما

آقا کجاست جای تو در زندگی ما
در عمر خویش بی تو نفس‌ها کشیده‌ایم

از روی معرفت قدمی برنداشتیم
امّا بدون معرفت عمری دویده‌ایم

گاهی همین دعا و فغان‌ها حجاب ماست
پیله به دور خویش پیاپی تنیده‌ایم

وقت عمل ز گفته‌ی خود ساده بگذریم
هرگز عمل نکرده به آنچه‌ شنیده‌ایم

راضی نشد دل تو از این بندگی ما
آن را که بود باب دل خود گزیده‌ایم

تو رشته‌ی محبّت خود را گره زدی
هرجا که ما زمعصیت آن را بریده‌ایم

من رشته‌ی محبّت تو پاره می‌کنم
شاید گره خورد به تو نزدیک‌تر شوم

بیگانگی نگر که من و یار چون دو چشم
همسایه‌ایم و خانه‌ی هم را ندیده‌ایم