آفریدن تو را تا

آفریدند تو را تا که مسیحا باشی
عزت و عاطفه را مظهر و معنا باشی 

آفریدند تو را نام نهادند حسین
تا که جانسوزترین واژه‌ی دنیا باشی 

آفریدند تو را محض سرافرازی حق
تا که دلدار جگر گوشه زهرا باشی 

(بر مشامم می‌رسد لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا 

تشنه ی آب فراتم ای عجل مهلت بده
تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا)