آسمون تاریکه کوچمون باریکه

آسمون تاریکه، کوچمون باریکه
می‌گیری دستامو، بی حیا نزدیکه

من روضه خون مادرم
من پسرِ بزرگترم

بین کوچه‌ها شکست
غرور علی پرورم

نمیزنن به خدا کبوتر و
نمیزنن گل یاسِ حیدر و
نمیزنن جلو بچه مادر و

مسموم وا اماما غریب وا اماما ... 

مگه دست بر می‌داشت ، مادرم افتاد زد
چقدر بهم برخورد ، سرِ مادر داد زد

من بعد از اون روزا حالا ناله می‌زنم برات
روضه‌ای که مادرم گفته برام از کربلا

نمیزنن یه سه ساله دختر و
نمیزنن نوه‌های حیدر و
نمیزنن با یه نیزه خواهر و

یاحسین یاحسین ...