آسمان در سجده افتاده‌ست پیش پای تو

آسمان در سجده افتاد است پیش پای تو
عرش آرام است زیر سایه‌ی طوبای تو

بادها را مسخ کرده عطر جان افزای تو
ماه،فانوسی برای شب نشینی‌های تو

تو تجلّی اصولی،تو بنای منطقی
تو امام راستینی،تو امام صادقی ۲

از قنوت صبحگاهت تا دعایی می‌رسد
مستمند تو به یک نان‌و نوایی می‌رسد

پای درس‌ات روح‌آدم‌ تارهایی می‌رسد
جابرِ حیّان دراین مکتب‌‌ به جایی می‌رسد

طایر علم لدُنّی جلد بامِ صادق است
شیعه هرچه دارد از قالَ الامام صادق است ۲

خط ابروی تو سرمشق شب هر فاضل است
خواندن املای گیسوی سیاهت مشکل است

کسب علم از غیر باغ دانشت بی‌حاصل است
طفل ابجدخوانِ دَرسَت هم فقیه کامل است ۲

حال عاشق نیمه شب با چشم بارانی خوش است
پس سحر لطفی کنی من را بگریانی،خوش است

یک نظر تنها،به سمتم ، سربگردانی خوش است
در تنور عشق من را هم بسوزانی،خوش است

خواب شیرینی به چشم خیسِ فرهادم بده
مثل هارون راه و رسم‌عاشقی یادم بده ۲

بارها گفتی که اشک روضه‌ها مشکل‌گشاست
دردمندان گریه بر هر در بی‌درمان دواست

ختم منبرهایت آغاز گریز کربلاست
قاتلِ جان تو آقا روضه‌ی طشت طلاست ۲

اشک‌های گریه کن‌ها را شمارش کرده‌ای ۲
گریه بر جدِّ غریبت را سفارش کرده‌ای ۲