آسمان جلوه‌ای اگر دارد

(آسمان جلوه‌ای اگر دارد
از نماز شب قمر دارد) ۲

روز ميلاد تو همه ديدند
نخل ام البنين ثمر دارد

آمدی و حسين قادر نيست
از نگاه تو چشم بر دارد

كوری چشم اَبترانِ حسود
چقدر فاطمه پسر دارد

ای رشيد علی، نظر نخوری
شهر چشمانِ خيره سر دارد

باب حاجات، قبله‌ی خيرات
به تو و قد و قامتت صلوات

*****
ای نسيم پُر از بهار علی
ماه در گردشِ مدار علی

چقدر مشكل است تشخيصت
تا كه تو می‌رسی كنار علی

با تو يک رنگ ديگری دارد
شجره نامه‌ی تبارِ علی

دومين حيدر ابوطالب
صاحب غيرت و وقار علی

به شما می‌رسد تمام و کمال
همه‌ی ارث ذوالفقار علی

ای علمدار و سر پناه حسين
حضرت حمزه‌ی سپاه حسين

*****
كاشف الكَربی و تمنّا من
دست‌های هميشه بالا من

تو بر اين خاک‌ها بكش دستی
اگر اين خاک زَر نشد با من

سرِ سال است مرد مسكينم
مَكش از دست خاليم دامن

چقدر فاصله است ای دريا
از مقام ظهور تو تا من

تو بزرگِ قبيله‌ی آبی
تو فراتی، غدیری امّا من

خشكسالم، كوير بی‌آبم
روزگاری است تشنه می‌خوابم

از نگاه كبوتری وارم
به مقام تو غبطه می‌بارم

اَرمنی هم اگر حساب كنی
دست از تو بر نمی‌دارم

*****
كمرت جايگاه شمشير است
لبِ تو جايگاه تكبير است

سرِ ما را بزن همين امروز
صبحِ فردا برای ما دير است

هيچ كس روبروت نيست مگر
آن كسی كه ز جان خود سير است

سيزده ساله، حيدری كردی
پسر شير بيشه هم شير است

(صفین اومد به یادم روزی که
 سیزده سالت بود اما جنگیدی

صد دل از مالک اشتر بردی
وقتی که مثل مولا جنگیدی

روز از پی شب می‌رفت
ابرو به غضب می‌رفت

تو به جلو می‌رفتی
دشمن به عقب می‌رفت

ضربت همه کاری بود
خون بود و که جاری بود

صدها بدن بی‌سر
همواره فراری بود

ابرویت ذوالفقار
دشمنت تار و مار

از ضربات تو
 لشگر گفت الفرار

(یا ابوفاضل)۴

*****
از نگاه كبوتری وارم
به مقام تو غبطه مي‌بارم

سر من را اگر بگيری باز
به دو ابروی تو بدهكارم

ارمنی هم اگر حساب كنی
دست از تو بر نمی‌دارم

بده آن مشک پاره‌ی خود را
تا برای خودم نگه دارم

بی‌سبب نيست گريه‌ی چشمم
حسرت صبح علقمه دارم

با تمامی شور و احساسم
آرزومند كف العباسم

*****
زلف ما را ز مَشک وا نكنید
شب ما را از آن جدا نكنيد

پای ما را به جان خالی مشک
در حريم فرات وا نكنيد

دست بر زيرتان نمی‌آرد
آبها، اين‌قَدَر دعا نكنيد

تيرها روی اين تن ِزخمی
خودتان را به زور جا نكنيد

تازه طفل رباب خوابيده
جان آقا سر و صدا نكنيد