آسمان بودی و در دامان مهرت ماه بود
[ سید مجید بنی فاطمه ]- 2.6K
- 8
- 0
آسمان بودی و در دامان مهرت ماه بود قله ایثار هر کوهی کنارت کاه بود همسر مولا شدی امّا درون خانهاش کودک زهرا به چشم تو ولی الله بود نیستی زهرا ولی آن قدر میدانیم که مثل او تنها علی از رتبهات آگاه بود زود از داغ پسرهای رشیدت سوختی آه عمر نامت ای اُمّ البنین کوتاه بود در کنار چار نقش قبر کارَت روز و شب نوحه بود و ناله بود و اشک بود و آه بود با خجالت از رباب آخر وجودت آب شد تا که حرف مشک میشد اشک تو در راه بود خواستم وصفی کنم از عشق عباس و حسین مصرعی کوتاه شد خورشید محو ماه بود Mohjat.net
