آرامش فقط حسین

چشام اگه برا تو ، نباره کور بشن
گریه میاد به من ، شده عشق اصن ، تو روضه اومدن 

من همون نوکرم ، تو همون آقایی
دستامو میگیری ، تو اوج تنهایی

لا انیس الا نگات
لا شفیق الا خوت
لا حریم الا حرم
لا رفیق الا خودت

«آرامش فقط حسین»


کلّی خاطره دارم ، با تو رقم زدم
یادم اومد حرم ، دم محتشم ، گریه زیر علم

تو واسم مهمّی ، مگه غیر از اینه؟
یا قدیم الاحسان ، ای عشق دیرینه

تو تمومِ سرمایه‌می
من چی هستم از دید تو ؟
دلخوشیِ هرلحظه‌می
زنده ام به امّید تو

«آرامش فقط حسین»


مثِ نماز قضا ، روضه های قضا
گردنمه آقا ، باید این چشا ، بباره هر کجا

نزدیکتر از رگِ ، گردن من هستی
مطمئـنّم وقت ، مردن من هستی

هرکسی که نوکر شده
بایدم باشه از خداش
ما به فکرِ غیر از تو و
فکر ما هستی ، مارو باش...

«آرامش فقط حسین»