من کیام؟ جانِ جهان، ممدوحهی جانآفرینم
مادرِ توحید و بانوی سماوات و زمینم
شمع جمع پنج تن، همسنگرِ حبلالمتینم
وجه ربالعالمین، جان ولایت، رکن دینم
کوثر و تطهیر و قدر و هل اتی و یاسینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
کشتی توحید را سکان منم، لنگر منم من
خواجهی لولاک را دختر منم، مادر منم من
چهارده معصوم را گردون منم، محور منم من
مؤمنون من، قدر من، طاها منم، کوثر منم من
گوهر عینالحیاتم، اختر حقالیقینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
نخل سرسبز ولایت، اعتدال از من گرفته
صبر و ایثار و فداکاری، کمال از من گرفته
مریم عذرا به دان پاکی، مدال از من گرفته
خانهی شیر خدا مجد و جلال از من گرفته
خشتخشت آن شده محو دعای دلنشینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
من کیام؟ امالولاء، امالنبی، امالکتابم
من کیام؟ صومم، صلاتم، عصمتم، نورم، حجابم
من کیام؟ بیت امیرالمؤمنین را آفتابم
اولین شخصیت عالم کند «مادر» خطابم
برترین مولای خلقت خوانده یار و همنشینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
مادری دارم که ذات حق فرستاده سلامش
شوهری دارم که پیغمبر بود محو مقامش
دختری دارم که نور وحی خیزد از کلامش
فضهای دارم که گیرد ماه و عیسی احترامش
شیعهای دارم که خود یارش به روز واپسینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
دست خالق آفرینش را ز نورم آفریده
مصطفی بوی بهشت از سینهی پاکم شنیده
مرتضی روی خدا را در رخم پیوسته دیده
آفتاب از خاک پای فضهام گلبوسه چیده
آسمان یازده خورشیدِ بیمثل و قرینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
دامنی دارم که ثارالله میپروراند
مصحفی دارم که مانند کتابالله ماند
حجرهای دارم که حتی کعبه آن را کعبه خواند
منطقی دارم که فریاد علی را میرساند
این من و این مسجد و این خطبههای آتشینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
هر دو بخشیدیم با اخلاص و صدق و پاکیِ دل
من گلوبند و علی انگشتر خود را به سائل
إنما، هل أتی، در شأن ما گردیده نازل
من، امیرالمؤمنین، هر دو اولوالامریم کامل
آریآری اوست زهرا، من امیرالمؤمنینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
کیستم من؟ نور قرآن؟ نه! بگو قرآنِ نورم
فاطمه ممدوحهی تورات و انجیل و زبورم
میرود بر عرشِ اعلی نور عصمت از تنورم
در زمین گویند انسان، در سما خوانند حورم
نه از اینم، نه از آنم، بلکه فوق آن و اینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
آسمان محو من است و محو اولادم هماره
میدرخشد در زمین ذریهام همچون ستاره
چشم پاکان را بود بر روی اولادم نظاره
گرچه پنهان است قدرم بیشتر از یک هزاره
زندهتر، پایندهتر از آسمان و از زمینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
من به روی خلق، در از نور داور باز کردم
من به خنده، عقده از قلب پیمبر باز کردم
من طناب خصم را از دست حیدر باز کردم
من به امر رهبرم بر قاتلم در باز کردم
من تنِتنها طرفدار امامِ مرسلینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم
لالهای بودم که دائم بود نیش خار با من
کس نمیداند چه کرده شعلههای نار با من
آشیانم...
من نمیگویم چه شد بین در و دیوار با من
کی میدونه بیبیجان؟
محسنم داند چه کرده ضربهی مسمار با من
نخل میثم گشته فریاد دل اندوهگینم
من کیام؟ زهرای اطهر، دخت ختمالمرسلینم