سلطان طوس جان ما به قربانش
مقتل میگه مثل جد عطشانش
روی خاک حجره دست و پا میزد
مادر رو صدا میزد
کاش یکی بیاد به دادش برسه
منتظر شاید جوادش برسه
منتظره تا نفس های آخرش
سر بزاره به روی پای پسرش
جانم رضا جانم رضا...
با پلک زخمی و با دل پر درد
با گریه بر کربلا سفارش کرد
با سر عیان روضه های سنگین خوند
دل عالمو سوزند
گفت یبن شبیب شمر از روی سینه پا نشد
یه ضربه و دو ضربه سر جدا نشد
نیره به اون پیکر بی حال میزدن
عمهی مارو لب گودال میزدن
حسین....
حاج محمدرضا طاهری