دید مجنون را یکی صحرانورد
در میان بادیه بنشسته فرد
ساخته بر ریگ ز انگشتان، قلم
میزند حرفی به دست خود رقم
گفت ای مجنون شیدا، چیست این؟
مینویسی نامه، سوی کیست این؟
گفت شرح حُسن لیلی میدهم
خاطر خود را تسلّی میدهم
مینویسم نامش اول از قفا
مینگارم نامهی عشق و وفا
نیست جز نامی از او در دست من
زان بلندی یافت قدر پَست من
چون مُیَسَّر نیست بر من کام او
عشقبازی میکنم با نام او
حنیف طاهری