دوست دارم حسین

به اشکایی که، تو فرش های این
حسینیه ها می‌ریزن برات دوست دارم

به تنهایی هام، به بغض صدام
به موهای که سفیدن برات دوست دارم 

به مشک و علم، به دست قلم 
به آهِ غمو، به بغض فرات دوست دارم 

به نیمه شبه، خرابه قسم 
که از غم رقیه می‌زد صدا دوست دارم 

دوست دارم
حسین

غم شیرینت شوق حریمت 
موهبتی که به آدم رسید 

سر بزنگاه درست وقتی که
دلهره داشتم به دادم رسید 

(عزیز تر از هرچی عزیز 
رفیق تر از هر چی رفیق) ۲

جبران نمیشه درد و غصه ات 
حتی به گریه ی عمیق