بیقیمتیم و قیمت ما میشود حسین
در اوج فقر، ثروت ما میشود حسین
زهرا میان عرش، دعاگوی جمع ماست
وقتی که ذکر هیئت ما میشود حسین
این چندقطره اشک بهپای غمش کم است
بعد از وفات، حسرت ما میشود حسین
همراه کمحجاب نشسته محجبه
بنیانگذار وحدت ما می شود حسین
ما ملّت امامحسینیم تا ابد
پشت و پناه ملّت ما میشود حسین
يا رَبّ، تو شاهدی که در ایام اربعین
یکجا تمام حاجت ما میشود حسین
زهرا اگر مؤید دلهای ما شود
سرمایهی محبت ما می شود حسین
* * * *
نگاهش کن به خیمه مادرت را
مرتب کرده از نو بسترت را
به گهواره بریزد یاس پَرپَر
که غرق گل کند دور و برت را
ببین، نشسته لالایی بخواند
کنار گاهواره خواهرت را
ببین، از تیرِ در حنجر چه گویم؟
جواب مادر غمپرورت را
بمیرم از خجالت کاش وقتی
به دستش میدهم خاکسترت را
نمیدانم که از من بِین دستم
تنت بردارد اول، یا سرت را؟
اگر با هم سر و تن را بگیرد
بمیرم تا ببیند حنجرت را
نشستم قبر کَندم برایت
که پنهان کرده باشم پیکرت را
به سمت قبله گرداندم روی خاک
تنِ از برگ گل نازکترت را
اگر سنگ لحد را چیده بودم
نمیدیدم جدا از تن، سرت را
تو در آغوش زهرا جا گرفتی
بگو مادر دعا کن دلبرت را
خدا، ای حرمله امیدوارم
بسوزاند در آتش حنجرت را